Polecamy
Integralność (30 kwietnia, 2022 10:36 am)
Nowość wydawnicza: Finansowe IQ (29 maja, 2020 6:02 pm)
Premiera Głosu Przebudzenia (6 marca, 2020 11:58 am)
Nowość wydawnicza: Boży niezbędnik (14 grudnia, 2018 7:06 pm)

Czy dziecko potrzebuje Boga ?

29 kwietnia 2022
Comments off
179 Odsłon

„Wychowuj chłopca odpowiednio do drogi, którą ma iść, a nie zejdzie z niej nawet w starości”.

Przypowieści Salomona 22,6 ( Biblia Warszawska )

Gabrysiu w swojej książce- „ Obraz Boga w oczach dziecka” poruszyłaś niezwykle ważne tematy dla rodziców, ale też i dla  nauczycieli: jak właściwie kształtować wizerunek Boga , co wpływa na niewłaściwe kształtowanie Jego obrazu. Też piszesz o odpowiedzialności rodziców za dziecko, które powierza Bóg i jaką rolę mają rodzice w wychowaniu.

  • Jaką  mają rolę rodzice w kształtowaniu obrazu Boga w oczach dziecka?

Powiedziałabym, że kluczową ze względu na zasięg naturalnego autorytetu i wpływu jaki rodzic posiada nad swoim dzieckiem. Więź z ojcem i matką to niewątpliwie najważniejsza relacja w pierwszych etapach życia każdego człowieka. Nieważne czy rodzina, w której dziecko dorasta jest wierząca czy nie, rodzice wywierają największy wpływ na formowanie się wnętrza dziecka, w tym jego duchowości. Od nich przyjmuje system wartości oraz postawy i przekonania wobec siebie, świata, a także Boga. Co więcej, dziecko podświadomie przenosi emocjonalny wymiar obrazu własnego ojca na to w jaki sposób postrzega Boga Ojca. Jest to widoczne w wielu chrześcijańskich rodzinach, w których brakowało miłości ojcowskiej lub rodzic ten łączył wychowanie chrześcijańskie z rygorem. Wówczas dziecko może mocno wierzyć w istnienie Boga, żyjąc jednocześnie w silnym strachu przed Nim. Może to prowadzić do różnych negatywnych skutków w życiu dorastającego człowieka, który ostatecznie nie zakorzeni się w Bogu, lecz będzie szukać własnej wartości w rzeczach z tego świata. Z drugiej strony, jeśli dziecko dorasta w domu, gdzie rodzice spełniają jego emocjonalne potrzeby (miłości, akceptacji, bezpieczeństwa), jest duża szansa, że w przyszłości stykając się z Dobrą Nowiną, będzie skore do nawiązania osobistej relacji z Biegiem. Styl wychowania, słowa wypowiadane do dziecka, interakcje między członkami rodziny – wszelkie codzienne doświadczenia domu rodzinnego stanowią fundament dla przyszłości dziecka. Spójrzmy na przykład narodu wybranego w Piśmie Świętym. Bóg położył odpowiedzialność na rodzicach, nie na kapłanach, prorokach czy innych instytucjach, aby prowadzić dziecko w prawdzie Bożej. Można powiedzieć, że była to ich codzienna misja przybliżania ich synów i córek do Pana. Bóg po pierwsze oczekiwał, że dorośli będą ugruntowani w Słowie, wykonywali je oraz kochali Boga z całego serca, duszy i ze wszystkich sił (Pwt 6, 1-5). Jeśli rodzic chce przekazać właściwy obraz Boga swojemu dziecku, ono potrzebuje najpierw zobaczyć, że ten Bóg jest realny w życiu ojca i matki. Autentyczność ich wiary, gorliwość w modlitwie, życie w posłuszeństwie do Słowa – to są najmocniejsze świadectwa, które poruszają serce dziecka, gdy widzą prawość w życiu swoich rodziców. Bóg w Piśmie Świętym oczekiwał również, że rodzic będzie świadomie prowadzić swoich potomków do poznania żywego Boga. Mieli oni mówić o Nim w domu, w codziennych sytuacjach, jak również w podróży, gdy byli w innych okolicznościach. Niewątpliwie to rodzice mają największy, najbardziej widoczny i namacalny wpływ na rozwój duchowy dziecka oraz to jakie prawdy na temat Boga przyjmuje. Dlatego też Bóg powiedział, że Jego Słowa mają być przywiązane jako znak do ręki rodzica i być jak przepaska na jego czole (Pwt 6,6-8), a to im zapewni mądrość do wychowania.

  • W jaki sposób atmosfera domu rodzinnego wpływa na kształtowanie się obrazu Boga u dziecka?

To jaka atmosfera panuje na co dzień w danym domu jest istotne w procesie poznawania Boga przez dziecko. Tworzą ją oczywiście członkowie rodziny poprzez to jakie słowa wypowiadają, jakie więzi utrzymują pomiędzy sobą  a także jakie treści z zewnątrz wprowadzają. Należy uwzględnić świat duchowy, który również chce mieć wpływ na cale rodziny – zarówno Bóg, jak i szatan. To rodzice posiadają autorytet duchowy, aby świadomie kreować atmosferę w domu bezpieczną dla rozwoju ich dzieci. Powinni być jak strażnicy, którzy poprzez modlitwę (słowa wypowiadane w autorytecie Bożym) zamykają drzwi złym wpływom demonicznym i otwierają niebo nad każdym aspektem rodzinnym. Bóg oczekuje, że Jego zasady będą panować w domu chrześcijańskim, a w konsekwencji duchowe odrzwia i bramy domu będą strzeżone (Pwt 6,9). Dziecko najlepiej rozwija się w atmosferze miłości, akceptacji i pokoju. Potrzebuje widzieć również ciepło pomiędzy matką i ojcem. To pomaga mu przyjąć, że jest kochane przez Boga. Z łatwością wierzy w Jego dobroć i niezawodność, gdy dorasta w stabilnej wierzącej rodzinie. Z drugiej strony, jeśli w domu panuje stały chaos, dziecko również staje się rozchwiane wewnętrznie. Częste kłótnie rodziców, przykre słowa wypowiadane do dziecka, czy zastraszanie wzbudzają w młodym człowieku niepewność, brak zaufania do innych i zamknięcie się w sobie. Ponieważ takie dziecko nie doświadcza na co dzień miłości że strony własnych rodziców, może mieć blokadę w przyjęciu prawdy na temat bezwarunkowej miłości Boga. Ma zakrzywiony Jego obraz.

  • Co wpływa na zdolność dziecka do nawiązywania i rozwijania osobistej relacji z Bogiem?

Dzieci są wrażliwe duchowo, otwarte i ciekawe tematów związanych z Bogiem. Entuzjastycznie i z zaangażowaniem podchodzą do spraw wiary. Niestety łatwo też przyjmują strach przed Bogiem, jeśli są w błędny sposób nauczane. Nie mniej jednak, gdy dziecko wierzy, to potrafi całym sobą być przekonane i nie wątpić. Otwartość na sprawy duchowe u dzieci sprawia, że chętnie wchodzą w osobistą relację z Panem. Jest to prawdziwe i szczere. W końcu sam Jezus powiedział, abyśmy pozwolili dzieciom przychodzić do Niego. Wystarczy więc, że rodzic będzie spełniał zadanie zapoznawania dziecka ze Słowem Bożym (Jezusem), a przyjdzie moment, że z własnej woli zapragnie relacji z Jezusem, gdy usłyszy ewangelię. Tak jak każdy wierzący, dziecko może głębiej poznawać Boga. Wzrasta duchowo w kościele, a jeszcze więcej zyskuje, gdy w domu każdego dnia tygodnia uczy się podążać za Bogiem od swoich rodziców.

  • Jakie sposoby pomogłyby rodzicom modelować pozytywny obraz Boga u dziecka?

Są przynajmniej trzy niezawodne sposoby, które warto wprowadzić w codzienne funkcjonowanie rodziny. Pierwszy z nich to poznawanie Boga z Pisma Świętego. Jest ono głównym źródłem, z którego możemy czerpać prawdę na temat Pana. Niech wspólne czytanie Słowa Bożego stanie się częścią każdego dnia, a to zbuduje właściwy fundament duchowy dziecka i zaszczepi w nim Boże prawdy. Nie należy myśleć, że Biblia jest zbyt trudna dla małych dzieci, ponieważ Bóg chce mówić do ich życia jak najwcześniej. Naturalne jest, że dziecko będzie miało wiele pytań. Będzie chciało słuchać historii biblijnych i o tym jak Bóg działa ponadnaturalnie. Warto wyjaśniać wersety w kontekście rzeczywistości, którą dziecko zna, a to pozwoli mu dostrzec Boga działającego również dzisiaj. Rodzic ma ten przywilej, że może pomóc dziecku przybliżać się do Pana, aż przyjdzie moment, że samo będzie zabiegać o relację z Panem. Kolejny sposób to modlitwa rodzinna, która daje przestrzeń młodemu człowiekowi na nawiązywanie rozmowy z Bogiem w naturalny, a nie religijny sposób. Dziecko w ten sposób odkrywa, że jest On osobowy i pragnie relacji z każdym człowiekiem niezależnie od wieku. Modlitwy człowiek się uczy, dlatego nie należy oceniać dziecka czy robi to dobrze. Ważne, że jest to szczera modlitwa płynąca z serca. Co więcej, dzieci uczą się zazwyczaj przez naśladowanie praktyk bliskich im osób. Rodzice powinni stanowić dla nich pierwszy wzór intymnej relacji z Panem oraz tego jak stosować autorytet w modlitwie. Im więcej modlitwy będzie w domu, tym więcej namacalnych Bożych odpowiedzi i cudów, które pokażą dziecku jak dobry i potężny jest Bóg. Warto również pamiętać o wspólnym uwielbianiu Pana przez śpiew, taniec itp. Młody człowiek z chęcią zaangażuje się i zobaczy, że Bóg jest pełen radości i życia. Pozna Go jako bliskiego i kochającego Przyjaciela oraz jako Króla królów godnego chwały.

  • Co może spowodować zniekształcenie obrazu Boga u dziecka?

Jest wiele czynników zaburzających obraz Boga. Pamiętajmy, że szatan próbuje już od najmłodszych lat siać kłamstwa w życiu człowieka, dlatego używa m.in. problemów rodzinnych do zaszczepiania błędnych przekonań w sercu. Istotne jest więc, aby rodzic był świadomy strategii demonicznych, które sieją kłamstwa na temat Bożego charakteru. Chciałabym zwrócić uwagę na aspekt relacji pomiędzy dziećmi a rodzicami. Młody człowiek czerpie tożsamość właśnie od nich. Jeśli z jakiegoś powodu dziecko nie ma zaspokojonych podstawowych potrzeb miłości, akceptacji i bezpieczeństwa, wówczas ma braki w sferze emocjonalnej. Jest niepewne swojej wartości, rozchwiane i nieufne wobec świata. Bóg również może mu się wydawać nieobliczalny i odległy, nie przejmujący się jego losem. Matka powinna  wszczepić w dziecko bezwarunkową miłość dając mu swoje ciepło i bliskość zarówno fizyczną, jak i psychiczną. Równie ważne jest doświadczenie miłości ojcowskiej, co przekłada się na postrzeganie Boga jako Ojca. Są przypadki, że dziecko mające zaburzoną relację z ojcem alkoholikiem odmawia wymienienia modlitwy „Ojcze nasz”, gdyż kłóci się ona z posiadanym obrazem własnego ojca.

  • Jakie najczęściej można spotkać nieprawdziwe obrazy Boga i z jakich postaw rodziców wynikają?

Wykonano badania na temat tego, jakie negatywne uczucia wobec Boga i Jego wyobrażenia występują powszechnie w społeczeństwie. W rezultacie wyłoniły się cztery najczęściej opisywane wersje: Bóg sędzia, Bóg księgowy, Bóg osiągnięć i Bóg śmierci. Pierwsza z nich wynika z przesadnego skupienia się na aspekcie osądu Bożego i ciężarze własnych grzechów. Taki Bóg jest zagniewany, srogi i niesprawiedliwy. Zsyła karę na ludzi już w życiu doczesnym, jeśli nie dokonają zadośćuczynienia. Człowiek szuka zbawienia u Niego, lecz wynika to z lęku przed karą. Przyczyną przyjęcia obrazu Boga sędziego może być brak doświadczenia miłości ze strony rodziców oraz zła relacja pomiędzy nimi. Wpływ może mieć również autorytarny sposób wychowania. Jeśli w domu panują srogie zasady, stawia się dziecku wygórowane oczekiwania i stosuje się nadmiar kar, wtedy dziecko może postrzegać Boga w kategoriach postępowania rodziców. Innymi błędami jest straszenie dziecka piekłem lub karą Bożą oraz nazywanie każdego błędu dziecka grzechem. Jeśli dodatkowo rodzic jest niestabilny emocjonalnie i łatwo przechodzi z pozytywnych emocji na negatywne, to również zaszczepia w dziecku niepewność wobec charakteru Bożego. Drugi fałszywy obraz Boga również przedstawia Go jako surowego i karzącego. Z dokładnością księgowego śledzi postępowanie człowieka i srogo rozlicza go za jego upadki. Taka osoba cały czas czuje się dłużna i chodzi w poczuciu winy. Korzenie takich wyobrażeń znajdują się w błędnych metodach wychowawczych pojawiających się w religijnych domach. Rodzice chcąc podporządkować sobie dziecko straszą je mówiąc, że Bóg widzi i słyszy je w każdej chwili. Jest to prawda, lecz ukazana w negatywnym znaczeniu i konsekwencją tego jest permanentny strach i stres. W takich rodzinach spotyka się nadmiar zakazów i nakazów, które odbierają dziecku wolność duchową. Trzeci obraz, Bóg osiągnięć, stawia człowiekowi przerastające go wymagania. Oczekuje jedynie sukcesów, nie akceptuje porażki. Człowiek czuje się niedoskonały i myśli, że Bóg jest niezadowolony i nieprzychylny wobec niego. Prowadzi to do uczynkowości przed Bogiem oraz wyczerpania emocjonalnego i duchowego. Przyczyną jest wpuszczenie do rodziny mentalności współczesnego świata, który nakazuje ciężką pogoń za dobrami materialnymi i najlepszymi wynikami. Nieraz priorytetem dla rodziców jest robienie kariery i oczekują od swoich dzieci tak samo ciężkiej pracy. Naciskają na zdobywanie jak najlepszych ocen, lecz zaniedbują emocjonalne potrzeby dziecka. Ostatni nieprawdziwy obraz wynika ze skrajnie negatywnych postaw rodzica wobec swojego potomka. Jest to Bóg okrutny, przerażający i pozbawiony pozytywnych uczuć wobec człowieka. Zdecydowana większość osób wierząca w wizerunek Boga śmierci były dziećmi niechcianymi przez własnych rodziców, co pozostawiło wielką ranę emocjonalną. Otrzymywały sygnały, że lepiej by było, aby nie przychodziły na świat. W tym przypadku duży wpływ ma odrzucenie ze strony najbliższych i dorastanie w poczuciu niskiej wartości. Dobra wiadomość jest taka, że niezależnie od naszej przeszłości, Bóg jest w stanie usunąć kłamstwa i wypełnić każdego z nas Jego miłością i prawdą.

autor książki: Gabriela Ślusarek „Obraz Boga w oczach dziecka”

rozmawiała: Dorota Augsburg

Comments are closed.