Blogi
Światłość świeci (Styczeń 22, 2018 10:00 pm)
Zrób krok w kierunku Boga (Styczeń 16, 2018 9:29 pm)
Poznanie Boga radykalnie zmienia człowieka (Styczeń 15, 2018 9:56 pm)
Ofiara Jezusa a Msza Święta (Styczeń 11, 2018 1:48 pm)
Silny lider – możesz nim być! (Styczeń 11, 2018 12:47 pm)
Nowy Rok – nowy Ty! (Styczeń 5, 2018 12:09 pm)

Wieprze w owczej skórze

KotKuba_Biblia_1000

Tekst: Kot Kuba

II Księga Kronik 28: 19b „…doprowadził Judę do rozkładu i prostacko sprzeniewierzył się Panu”

Ktoś mógłby niechcący kopnąć rękę, która go karmi, a pogłaskać tę, która go bije, jednak nie ja, kot Kuba. Po ostatnim spotkaniu z jednym prezesem, stwierdziliśmy wysoki poziom komplikacji materii, bo gość najpierw próbował nas w coś wpakować, co sam nawyczyniał (w terminologii zwierzęcej to akurat nazywa się kozioł ofiarny), a gdy wykręciliśmy się, ale do nadzoru nie donieśli,  pochwalił nas za to ostatnie i zaproponował, abyśmy dla niego za darmo (!) jeszcze coś innego opracowali. Ja, kot Kuba, już bym pobiegł to robić w chrześcijańskiej prostocie swojej, w końcu powinien nam wystarczyć sam zaszczyt pracy dla prezesa. Jednak moja pani przeczytała mi historyjkę o Achazie i od tego czasu jest to mój absolutny „faworyt” spośród wszystkich królów bezbożnych! Trzeba być głupim oczywiście, aby czcić obcych bogów, a nie mojego Pana i Króla, dodatkowo jednak można być bądź nie być strategicznie idiotą. Najpierw sam sfinansował kampanię przeciwko sobie (tak naprawdę to sam najpierw bałwanów nastawiał),wyniósł bowiem skarby ze świątyni Pana i dał Asyryjczykom, aby bronili go przed  innymi  ludami, a ci za ten cash  obrócili się przeciwko niemu. Jak pokonali go Damasceńczycy, zaczął czcić ich bogów, jako tych, co jak widać silni są, dają bowiem zwycięstwo na wojnie. No comment. Po panowaniu Achaza synek Hiskiasz razem z ekipą kapłanów i Lewitów długo wynosili śmieci ze Świątyni „precz do potoku Kidron”. Co do prezesa, nawet trochę pasuje do Achaza, bo powiesił sobie w pracy święty obraz, jednak tym razem to my bylibyśmy wkręceni, jakbyśmy w porę nie uciekli. Ja, kot Kuba, pereł (np. mądrości mojej) nie będę rzucał przed wieprze, zwłaszcza jak to wieprze niczym wilki w owczej skórze, powierzchownie sympatyczne!

Tags

Comments are closed.