Blogi
Charakter w ogniu prób (Listopad 21, 2017 11:59 pm)
Unikanie ducha plotkarstwa (Listopad 14, 2017 5:50 pm)
Wbrew odczuciom: Nie jesteś sam (Październik 31, 2017 2:06 pm)
Cena bycia wielkim (Październik 24, 2017 3:09 pm)
Przełamywanie przeszkód (Październik 17, 2017 2:22 pm)
Para w gwizdek (Wrzesień 30, 2017 5:30 pm)

Lenistwo – część 1

http://www.dreamstime.com/-image22434128

Tekst: Leszek Sikora

Chrześcijanie nie mogą być próżniakami, ale powinni uczciwie i sumiennie pracować na utrzymanie swoje i swojej rodziny, a także aby pomagać potrzebującym braciom.

Lenistwoapatyczny stan ducha powodujący zaniechanie jakiegoś wymaganego działania lub działań i powodujący przedłużenie czasu wypoczynku pasywnego ponad uznane w danej chwili i dziedzinie normy.

(Wikipedia)

Ale co na ten temat mówi Biblia? Czy coś szczególnego na ten temat można tam wyczytać? Czy to wstydliwe słowo, które tak naprawdę odzwierciedla cechy wielu z nas dzisiaj, znane było w czasach, kiedy apostoł Paweł odwiedzał zbory?

„A nakazujemy wam, bracia, w imię Pana Jezusa Chrystusa, żebyście się odsuwali od każdego brata postępującego nieporządnie, nie według tradycji, którą przyjęliście od nas. Gdyż sami wiecie, jak powinniście nas naśladować, ponieważ nie zachowywaliśmy się wśród was nieporządnie, ani u nikogo nie jedliśmy pokarmu za darmo. Wręcz przeciwnie, w trudzie i mozole pracowaliśmy nocą i dniem; żeby żadnego z was nie obarczać kosztownym brzemieniem. Nie jakobyśmy nie mieli prawa, ale żeby dać wam siebie za przykład, abyście nas naśladowali. Bo też gdyśmy u was byli, tak wam nakazywaliśmy: „Jeżeli ktoś nie chce pracować, niech również nie je”. Słyszymy bowiem, że niektórzy wśród was postępują nieporządnie, wcale nie pracując, lecz mieszając się w to, co ich nie dotyczy.”

( II Tes.3.6-11)

Tak, tak wiele się znów nie zmieniło. Prawda? Paweł pisze, że tacy ludzie próżnujący i nie kwapiący się do pracy wykorzystują zbór i jego hojność.

Chrześcijanie nie mogą być próżniakami, ale powinni uczciwie i sumiennie pracować na utrzymanie swoje i swojej rodziny, a także aby pomagać potrzebującym braciom (Efez. 4.28). Lenistwo jest tym gorsze, że prowadzi do nieporządnego życia (plotkarstwa) i kolejnych coraz gorszych grzechów (Król Dawid i Betszeba). Może ono także przybierać formę uświęconą argumentując, iż „przyjście Pana jest bliskie – więc nie opłaca się pracować”.

Paweł pisze, aby te grzechy wyraźnie i jawnie wskazywać, napiętnując je w zborze. Nazywać je po imieniu, jakąkolwiek formę przyjmują. Paweł wspomina także, że nawet podczas apostolskiego głoszenia prawd, nie przestał wytwarzać namiotów. Zarabiał sam na swoje utrzymanie, głosząc w międzyczasie ewangelię. To oznaczało dla niego podwójny wysiłek, długie dni i męczące noce. Jako głoszący miał prawo utrzymywać się z tego, co łożyłby na niego zbór. Nie zrobił tego jednak, aby być przykładem dla wiernych: sumienności, szlachetności i pracowitości. Kończy swoją wypowiedź mocnymi słowami:

Jeżeli ktoś nie chce pracować, niech również nie je.

 Czy jest to sprzeczne z zasadami pomagania, uprzejmości oraz dbałości o innych w zborze? NIE. Jest to tylko argument i napomnienie, abyśmy byli  trzeźwi i rzeczowi w ocenie sytuacji oraz umieli napiętnować pseudoduchowe postawy. 

 

Comments are closed.