Blogi
Nie samym chlebem żyje człowiek (Listopad 25, 2017 10:38 pm)
Charakter w ogniu prób (Listopad 21, 2017 11:59 pm)
Unikanie ducha plotkarstwa (Listopad 14, 2017 5:50 pm)
Wbrew odczuciom: Nie jesteś sam (Październik 31, 2017 2:06 pm)
Cena bycia wielkim (Październik 24, 2017 3:09 pm)
Przełamywanie przeszkód (Październik 17, 2017 2:22 pm)

Książka o relacjach polsko-izraelskich

polskie korzenie757

Tekst: Piotr Polanowski

Kilka słów ze wstępu:
Pisaliśmy tę książkę z myślą o wszystkich zainteresowanych historią Izraela oraz rozwojem relacji polsko-izraelskich (…) Obiektem naszego zainteresowania stały się wyrażane przez Żydów polskich marzenia, dążenia i koncepty – choćby najbardziej naiwne. Ich znaczenie wynika stąd, że pomiędzy schyłkiem XIX w., a wojną sześciodniową w 1967 roku, Żydzi polscy dominowali na izraelskiej scenie politycznej i silnie kształtowali tamtejszą przestrzeń polityczną.

Książka, którą dziś chciałbym przybliżyć: „Polskie korzenie Izraela. Wprowadzenie do tematu. Wybór źródeł” autorstwa Łukasza Tomasza Sroki i Mateusza Sroki (Wydawnictwo AUSTERIA, 2015 rok, 710 stron), to niezwykle cenna monografia malująca przed naszymi oczami nie tylko obraz polityczny Izraela, to również świat poezji, literatury i sztuki, który pokazuje, jak ważne było wzajemne przenikanie się spraw polskich i diasporycznych.

Bardzo wnikliwa kwerenda zajęła autorom aż 8 lat przygotowań i pracy nad końcowym kształtem publikacji. Mogli skorzystać z krynicy wiedzy o Żydach polskich z przepastnych archiwów i bibliotek Lwowa, archiwów austriackich oraz polskich i izraelskich. Opisują losy zwykłych i niezwykłych Żydów, wraz z ich często tragicznymi życiorysami. Zachęcam wszystkich, którym bliska jest tematyka relacji polsko-izraelskich, aby zapoznali się z lekturą tego wybitnego dzieła dwóch, wyjątkowo młodych pasjonatów – historyka oraz politologa-dziennikarza.

W trakcie lektury tej książki, nasuwa się konkluzja, wynikająca tylko z dumy, że i na naszych ziemiach polskich ukształtowała się idea, która odrodziła państwo Izrael. Nikt temu nie jest w stanie zaprzeczyć, że to obywatele polscy narodowości żydowskiej w głównej mierze przyczynili się do powstania ich własnego państwa. Jednakże autorzy tej bezcennej monografii podkreślają: ”Należy zauważyć, że wskazując na polskie korzenie Izraela, nie deprecjonujemy, ani tym bardziej nie kwestionujemy silnych związków historycznych tego kraju z Wielką Brytanią, Francją, Stanami Zjednoczonymi, Niemcami, Austrią  i innymi państwami”.

Do wybuchu II wojny światowej na naszych ziemiach żyła największa w Europie populacja ludności żydowskiej – około 3,25 milionów Żydów. Niemcy zabili 3 miliony z nich. Słowo Boże tak naznacza stosunek innych narodów do Izraela: „Niechaj ci służą ludy i niechaj ci pokłon oddają narody. Bądź panem braci twoich, a niech ci pokłon oddają synowie matki twojej. Kto ciebie przeklinać będzie, niech będzie przeklęty, a kto tobie błogosławić będzie, niech będzie błogosławiony”
(1 Moj. 27,29).

Bóg nie przypadkiem sprawił, że nasza wspólna historia trwała w pokoju tysiąc lat. Nieszczęściem narodu polskiego było to, że Niemcy swoje miejsca zagłady wybudowali na ziemiach polskich. Dlatego ta nasza wspólna historia jest tak zawiła, trudna, ale jak pokazuje wspomniana książka, jest też pełna uniesień, fascynacji i miłości do własnej tożsamości narodowej i swojej – trudno powiedzieć czy „przybranej” Ojczyzny. Działa to w obydwie strony. Nie muszę chyba posługiwać się licznymi przykładami z Krakowskiego Kazimierza czy Warszawy Singera.

Jesteśmy jako Polacy szczególnie wszczepieni w ten korzeń Abrahama, Izaaka i Jakuba. Będąc w przymierzu z Dziełem Bożym, otrzymujemy błogosławieństwo. Dodam za  Willem’em J. J. Glashouwer’em:  „Ci, którzy walczą przeciwko Izraelowi, walczą przeciwko Bogu”  (Dlaczego Izrael? Nowe Początki)

Jako puentę zacytuję znamienny fragment z „Uchodźców” autorstwa Henryka Grynberga: „Polski słyszało się wszędzie. Stanąłem w kolejce do garmażerii. – Zaraz wracam – mówi do mnie po polsku pani stojąca przede mną. – Skąd pani wiedziała, że ja mówię po polsku? – Pytałem gdy wróciła. Nie wiedziałam. To dlaczego mówiła pani do mnie po polsku? – Bo ja zawsze mówię po polsku”.

Od redakcji:

Na zdjęciu: fragment okładki książki: Polskie korzenie Izraela. Wprowadzenie do tematu. Wybór źródeł, Łukasz Tomasz Sroka i Mateusz Sroka (Wydawnictwo AUSTERIA, 2015 rok, 710 stron)

Tags

Comments are closed.